کویر مشدد

(ڪویر مشدد)

با نغمہ هاے پر شدہ در گوشم

پژواڪے از سرودن ممتد من

از قصہ هاے زندگے با تو...

گفتم ترانہ هاے مجدد من

دیوانہ وار ، عاشق دنیاییم

غافل ز بے ثباتے خوشبختے

بخت سعید، سودہ شدہ بر تو

نحسے زندگانے بے حد من

بذرے ز عشق، زیر قدمهایت

پاشیدم و بہ وقت درو دیدم

گلمیوههاے چیده، از آن تو

اما ڪسے ڪہ هیچ بچیند من

آرے، تو آن اقاقے ِ جاویدے!

سرسخت و استوارے و پابرجا

ترجیعے از اقامہ ے باران، تو

ترڪیبے از ڪویر مشدّد من

سرگشتہ در حوالے نومیدے

آوارہ از ، تزلزل جان فرسا

شيرازہ بند دفتر عرفان، تو

صدپارہ برگہهاے مُردّد من

در بیڪران ِ آینہ ها بینم

تصویرے از تجسم باورها

سرخے دلبرانہ از آن تو...

زردے غمفزاے زبانزد من

جارے ِ آبشار ِ دتیفاسے ...

مرداب ڪوچڪم ڪہ ندارد نام

بالا بلند ِ زلف ِ چلیپا تو...

درخود تنیدہ زلف مجَعَد من

در ڪوچہ سار ظلمت تنهائے

در این خزان مبهم جانفرسا

لبریز ، از نشاط بهاران، تو...

آڪندہ از غریبے ممتد من

در انحناے آمد و رفتن ها...

در پیچ و تاب بغضِ گرہ خوردہ

خالے شدے ز گفتن و... آزادے!

درماندہ و اسیرِ چہ گوید؟ من

سر مےرسد اجل ز فراسوها

ناخواندہ، ناگهانے و ناهنگام

آسودہ از گذارہ ے گردون، تو

درماندہ ے نباید و باید من

ماییم و برزخے ڪہ بوَد در بر

تا روز حشر شیهہ ڪشد بر ما

سرخوش زجام (ساقے) محشر تو

آنڪس ڪہ تا همیشہ برنجد من

سید محمدرضا شمس (ساقے)

https://telegram.me/shamssaghi

برچسبها: شمس ساقی, ساغر خیال

+ نوشته شده در شنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۶ساعت 3:21 توسط سید محمّدرضا شمس (ساقی) |