زنهار

(زنهار)

ای که بر غرب جهانخوار شدی عبد و غلام
از چه تنقید کنی از سر افلاسِ مدام ؟

نقد کردند تو را تا که به خود باز آیی
نه که با دشمن دون، باز تو دمساز آیی

گفت: ای در صف اول بنشسته به خود آی
وقت خدمت گذرد زود ، تأمل بنمای

بخدا آنچه (مطیعی) به تو گوید بشِنو
با درایت بنما نسخه ی تحقیر ، وِتو

نسخههایی که برای تو بپیچد دشمن
بخداوند بوَد ، دست خط ِ اهریمن

کن تواضع به محبان ولایت ، ز شرف
تا مبادا که دهی عزت خود را از کف

گو به آنان که بظاهر ، همه همراهِ تواند
با چنین شیوه به همراهِ تو در چاه تواند

چاه حرمان و ندامت که ندارد سودی
بی ولایت ، به خداوند قسم ، نابودی

گوش جان دِهْ ، به مواعیظ و کلام رهبر
بگذر از آنچه که دشمن به تو گوید، بگذر

رأی ملت ، ندهد حیثیتت را بر باد !
نکنی دشمن ما را ، ز جهالت امداد

دشمن ما و تو در اصل ، یکی هست یکی
چشم دل باز کن اکنون تو در این تاریکی

که کمین کرده یکی روبَه و گرگی خونخوار
تا درآرند به یکباره ز اسلام ، دَمار

با بصیرت بنِگر ! غرب همان ابلیس است
که ز (برجام) ندانی که پیِ تدلیس است

تو ز برجام بجایی نرسی هیچ که هیچ
بیهُده در پیِ دجّالِ ستمکار ، مپیج !

ملّت ، آزادگی از دامنِ مادر دارد
باغِ این مُلک، بحق نخلِ تناور دارد

دست بردار از این فتنه و تزویر مدام
مکن اینگونه خودت را چو (بنی صدر) تمام

آتشِ داغ ؛ علی زد چو به دستان عقیل
دوستی در حقِ او را ، بنمودی تکمیل

داد زنهار بر او ، تا که بترسد ز جحیم
لحظهای کرد بر او آتش دوزخ ترسیم

پس بترس آی! از آن آتش بنیان سوزت
ندهی در شب دیجورِ جهالت ، روزت

دست بردار ز بیگانه و بیهوده مکوش
مشو اغفال، چو اطفال و مزن بانگِ خروش

بشنو این پند ز (ساقی) ولایت، کاهل
تا مبادا بشوی نزد خداوند ، خجل

سید محمدرضا شمس (ساقی)
http://sagharekhial.blogfa.com

برچسبها: ساغر خیال, شمس ساقی, میثم مطیعی, برجام, روحانی