(( يا جَوادالائِمّہ ادرڪني))
(جام بدفرجام)
زهر غم را در درون جام ريخت
در درون جام بد فرجام ريخت
آتشے زد از جفا بر جان يار
نانجيبے بدسرشت و بدتبار
ڪَفت مےسوزد ڪَلوے و ناے من
از درون ، این سینہ ے سيناے من
من ز تو آبے طلب ڪردم، چرا؟
زهر غم دادے مرا اے بے وفا
من امام و یاور و شوے توام
من جوادم ، يار دلجوے توام
پس چرا با من تو اينسان ڪَشتهاے
عارے از آداب انسان ڪَشته اے
همسرے یا اینڪہ با من دشمنے
فاش میڪَویم ڪہ تو اهریمنے
پاسخ پور مرا دارے بہ سر؟
ڪَر بپرسد از تو احوال پدر
شرم از رويم نڪردے بے حيا
ڪآتش افڪندے بہ جانم از جفا
آنڪہ دادہ وعدہ بر تو مرد نيست
بےوفا حتےّٰ ، سڪَِ ولڪَرد نيست
سڪَ اڪَر نانے خورد از دست غیر
بیوفایے ميڪند ؟ البتہ خیر
دُم بجنباند ، وفادارے ڪند
سر بساید پیش پا یارے ڪند
اے تو ڪمتر از سڪَان دورہ ڪَرد
سرخے رویم ز جامت ڪَشتہ زرد
جام زهرے ڪہ بہ ڪامم ڪردهاے
فارغ از این ننڪَ و نامم ڪردهاے
ننڪَ و نامے ڪہ تو بودے همسرم
پاڪ شد شڪر خدا ، از دفترم
(ساقے) جام مراد من شدے
ڪَرچہ دست آموز اهریمن شدے
سید محمدرضا شمس (ساقی)
https://telegram.me/shamssaghi
برچسب: بدفرجام,
نویسنده: رادین احمدی