اربعین آمد و ما لایق راهت نشدیم

(اَلسَّلٰامُ عَلَیْكَ یٰا اَبٰاعَبْدِاللّٰهِ الْحُسَیْن)

«زبانحال جاماندگان قافلهٔ اربعین,»

اربعین, آمد و ما لایق راهت نشدیم,
در شب عشق، خبردار پگاهت نشدیم,
گرچه امسال هم از خیل سپاهت نشدیم,
لایق دیدن آن درگه ماهت نشدیم,؟!

نام ما ثبت، مبادا نکنی در طومار
بلکه ما را ز کرم زائر کویت بشمار

داد با عشق تو مادر به دهان ما را شیر
عشق تو کرد ز کردار تو دل را تسخیر
راه عرفان تو پوییم به لطف تقدیر
ای شهنشاه شهیدان! نظری کن به فقیر

که دمی غافل ازین راه حقیقت نشویم
غیر راهی که به تو میرسد اصلا نرویم

راه تو راه خداوند مکرم بوده ست
راه تو هرکه رود راه خدا پیموده ست
هرکه این راه رود در دو جهان آسوده ست
غیر ازین راه رود هرکه رهی بیهوده ست

مگذاری که رود راه دگر رهرو ِ تان
گرچه جز راه تو رفتن به حقیقت نتوان

کمترین شاعر درگاه تو هستم آقا
عشق تو کرده به وصف تو زبان را گویا
هرچه عشق است به غیر تو بوَد بیمعنا
عشق آن است که در آن برسی تا به خدا

(ساقی) دلشده را هم بطلب سال دگر
عمر اگر بود به او هم بکن از لطف نظر

سید محمدرضا شمس (ساقی)
https://t.me/shamssaghi