میلاد باقرالعلوم (ع)

« باقر العلوم »

مژده ، ای یاران! جهان امشب درخشان ميشود

کهکشان تا کهکشان ، آیینه بندان ميشود

شد شکوفا نوگلي ، از بوستان مصطفيٰ (ص)

کز شمیمش ، رَشکِ گلهای بهاران ميشود

ماهِ تابان ولایت ، سر زد از جِیبِ فَلَق

کز فروغِ بیکرانش ماه ، پنهان ميشود

کیست این ماهِ جهانتاب و فروزان کاینچنین

از شعاعش ظلمت عالم درخشان ميشود؟

حضرت باقر (ع) امام پنجمین کز علم او

راهب نصراني از حیرت ، مسلمان ميشود

آنکه با عِلم لَدُنّي ، گشت آگاهِ علوم

موشکافِ جملهٔ احکام قرآن ميشود

برترین دانشور عالَم که باشد بي بدیل

نزد او درمانده چون طفل دبستان ميشود

هر سؤالي را جوابي داشت با علم الیقین

کز فصاحت ، مثنویهای فراوان ميشود

هر که دارد شبههای در راز مکنونات دهر

از کلامش ، مورد ایمان و ایقان ميشود

آنکه سر ساید به خاک مکتبش از روی صدق

ذرّهای باشد اگر ، خورشیدِ تابان ميشود

گرچه او بي بارگاه است و ندارد قبّهای

خاک کویش قبلهگاه اهل ایمان ميشود

از سر اخلاص رو کن بر حریم اقدسش

کاو شفیع شیعیان در روز میزان ميشود

جنس کم را مشتری ، بسیار ميگردد ولي

آنچه بسیار است در بازار ؛ ارزان ميشود

زین سبب، کوتاه دارم شعر خود در این مقال

زآنکه ميدانم مخاطب، رویگردان ميشود

(ساقي) میخانهٔ علم است و عرفان و حِکم

طبع ما از جام عرفانش ، دوچندان ميشود

سید محمدرضا شمس (ساقي)

https://telegram.me/shamssaghi

برچسبها: ساغر خیال, شمس ساقی, چهارده معصوم, میلاد امام باقر