عنکبوت غرب چون گسترده تار کفر و کین

(1 1)

عنکبــوت غــرب 1 1 تــار کفـر و کیـن
میکنـد تــوهیــن، مسلمـــان بر امـــام مسلمیـن

ای کـه گیــر افتــادهای در تـــار کیــن عنکبــوت!
کـن تقـــلا ، تـا رهـــا گــردی ز تـــار کفــر و کیـن

شهر مشهد هست چون یک قطعه از بـاغ بهشت
از قـــدوم "ضـــامـــن آهــــو" ، امـــام راستــین

بـا چـه قیمـت میفروشی خویش را بر کـافـران
خـودفــروشـان را نباشد قـــدر ، هرگز ای لعیـن!

کسب کردی گر به "کـــن" از دست کـافـر جـایـزه 
نیست هرگز افتخـــار ، ای دشمــن دیــن مبــین!

دل مکـُن خوش بر چنین عنـوان واهـی بیخرد!
دیــده وا کـــن! آبــــروی رفتـــهی خود را ببــین 

آنکـــه امـــروزه تــو را بـــرده بـــه اوج آسمـــان
بـــرده بـــالا تا تـو را محکــم بکـوبـد بــر زمیــن

تـا رسد بر مقصــد خود دشمن حیــوان سرشت
چون حمــارت کرده اکنون با بسی ترفنــد، زیـن

ذرهای آزادگـــــی ، گـــــر داشـــتی دادی ز کــف
تـا اســارت، بــرگــزیـــدی در دیـــار کـــافـــریـن 

نیست دیگــــر جــــای تــو در کشــور آزادگــــان
چون شدی بر دشمنان میهــن و دیـنات معیــن

ثبت کردی از خیــانـت نـــام خــود را در جهــان
بیـن خــــائــنهـــای عالم ، تــا بــه روز واپسـین

(ساقیا) در زندگی "خودکرده را تــدبیــر نیست"
بـاش آگـه! تـا همیشه هست دشمــن ـ در کمیــن

سید محمدرضا شمس (ساقی)